Bu ülke işçiler için her zaman cehennem olmuştur ve bu cehenneme hayatının başında adım atan çocuklar var. MESEM ‘ ler de her gün çocuklar ölüm tehlikesiyle çalışmaya mecburlar. Ölümüne şahit olduğum arkadaşlarım oldu. Bunun olmasının başlıca sebebi ise çalışan çocuklara yetkisinin yetmediği işleri zorla yaptırmalarıdır.
Ben de MESEM ‘den mezunum. Bir çok kez yetkim dışı işlere zorlandım, hayır diyememem için beni işten çıkarmaya kadar tehdit ettiler. Bunun bir çocuk için ve ihtiyacı olduğu için ne kadar önemli hissettirdiğini biliyorsunuzdur. Çünkü MESEM ‘e giden hiçbir öğrencinin ailesinin milyonları yok. Denetmen öğretmelerin bile umrunda değildik. İşyerimize denetim adına çay içmeye geliyorlardı şaka gibi değil mi?
Gencecik yaşımda reşit bile olmadan haftanın neredeyse her günü mesai yapmaya zorlanıyordum. Eğer yapmazsam beni zar zor bulduğum o fabrikadan da çıkaracaklardı çünkü. Ve mezun bile olamayacaktım.
Şu anda mezunum ama vefat eden sınıf arkadaşlarımla olamadım. Çünkü yaşça onlardan büyüktüm, en acılı kısmı da bu zaten, onlar daha yaşayamadan göçtüler. Şu an çalıştığım yerde yanımda çalışan çırak öğrencilere kol kanat olmaya çalışıyorum. Çünkü ben de bir hatamla burada olmayabilirdim. MESEM’ lerin kapatılıp düz meslek liselerine ağırlık verilmesi ve bu çocukların haftanın 4 günü üstüne yasal olmayarak mesai yaptırılmasına engel olunması gereklidir.
